با این گچ عشق تخته ی جانم زن
خطّی ز کلام خود به ایمانم زن
صد درس در این کلاست آموخته ام
یک درس ز عشق جان ویرانم زن

روز معلم بر همه معلمان دیروز ، امروز و فردا مبارک

یادش به خیر اون قدیما که مدرسه میرفتیم . خاطرات اون موقع گاهی لبخند به لب هامون میاره گاهی بغضی تو گلو .

دوازده سال از عمرمون رو مدرسه رفتیم . دوازده روز و هفته معلم اومد و گذشت و توی اون دوازده سال به بعضی از معلم ها تبریک گفتیم برای یه عده خاص هدیه گرفتیم .

اما از سال دیگه حداقل سی سال دیگه باید به مدرسه بریم ، اما با اون دوازده یه فرق داره اون موقع ما شاگرد بودیم اما حالا معلم . شاید باورمون نشه ، شاید حتی فکرش رو نمی کردیم نقشمون توی کلاس قراره عوض بشه ، اون وقت هایی که معلم رو اذیت کردیم نمی دونستیم که تقدیر قراره ما رو یه روز معلم کنه .

اما حالا دیگه کار از کار گذشته ، و ما معلم شدیم . از سال دیگه قراره تا سی سال بعد روز معلم برسه و ما معلم باشیم .

فکر میکنین چه طور معلمی بشین فکر میکنین کسی بهتون تبریک بگه یا براتون هدیه بگیره ؟