انجمن دانشجویان دبیری دانشگاه قم

((دانش آموزان برای یادگیری به مدرسه نمی آیند.آنها برای دیدار با دوستانشان به مدرسه می آیند.بنابر این من بیشترین تلاش خود را برای کمک به دانش آموزان در پیدا کردن دوست صرف می کنم.وقتی دانش آموزی در یادگیری کند است تلاش می کنم که او با گروه های مختلفی از دانش آموزان ارتباط دوستانه )برقرار کند واز آن لذت ببرد.))

معلمان در ژاپن معمولا ازمیان هدف های آموزش وپرورش بیش از پیشرفت تحصیلی دانش آموزان وگسترش مهارت های ویژه به رشد عاطفی ،اجتماعی وخود ادراکی دانش آموزان توجه دارند آنها محیطی را سازماندهی می کنند که برروابط انسانی،پیوندهای عاطفی،صمیمیت،رفتار گروهی واحساس تعلق خاطر به مدرسه استوار است.

پژوهش های میدانی درباره آموزش وپرورش ژاپن نشان می دهد که معلمان به رشد اجتماعی دانش آموزان توجه جدی می کنند وآن را بسیار مهم می شمارند. وقتی از آنها خواسته شد که از میان هشت هدف آموزش وپرورش،درجه ی اهمیت آنها را به ترتیب اولویت بیان کنند،هدف اول را رشد کامل شخصیت فردی افراد شامل رشد عاطفی ،اجتماعی وخود ادراکی (خود فهمی) وهدف دوم را مهارت های ارتباطات انسانی برشمردند. ازنظر معلمان ژاپنی هدف های مربوط به پیشرفت تحصیلی ومهارت های ویژه وحرفه ای در درجه هفتم و هشتم قرار داشت.